วีรพร นิติประภา Archives - Decode

TAG วีรพร นิติประภา
Lorem ipsum dolor sit amet.

Columnist

โครงสร้างแห่งความจำนน

Reading Time: < 1 minute การไม่พูดไม่ส่งเสียงของเรายังทำให้เราเป็นประชากรที่ยอมจำนนได้อย่างน่าทึ่ง เรารถติดไปทำงานวันละหลายชั่วโมง เคยชินและคิดเอาเองว่าเป็นเรื่องแก้ไขไม่ได้ ในขณะที่ทั่วโลกแก้ไขปัญหานี้เสร็จจบกันไปหลายทศวรรษแล้ว 

วีรพร นิติประภา

งานที่ให้ผลตอบแทนทางใจ

Reading Time: < 1 minute การหมกมุ่นทุ่มเทสร้างสรรค์ต่างหากที่จะทำให้เรารู้สึกถึงความสามารถ คุณค่าของเรา และการได้ทำสิ่งที่ชอบต่างหากที่ทำให้เราเพลิดเพลินเจริญใจ ไม่เบื่อหน่าย …ซังกะตาย การทำสิ่งหนึ่งยาวนานพอยังช่วยให้เราค้นพบข้อจำกัด ความเปราะบาง ความเข้มแข็ง รวมทั้งศักยภาพที่ซ่อนเร้นอยู่ของตัวเอง

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

พื้นที่สาธารณะของบางกอก

Reading Time: < 1 minute ประเทศเต็มไปด้วยคำตอบอันปราศจากคำถาม วีรพร นิติประภา เมืองคือที่ผู้คนอยู่อาศัยร่วมกัน  หัวใจของเมืองจึงอยู่ที่พื้นที่สาธารณะหรือพื้นที่ที่ไม่ใช่ของใครคนใดแต่เป็นของทุกคน  ไม่ใช่บ้านเรือนส่วนตัวของใครของมัน สำหรับคนชั้นกลางในกรุงเทพฯ ที่มีรายได้มากพอจะมีที่อยู่อาศัยกว้างขวางสักหน่อย …ไม่ต้องใหญ่ มีเงินเหลือพอท่องเที่ยวใกล้ไกลบ้าง …ไม่ต้องบ่อย หรือมีรายได้มากพอจะขับรถยนต์ส่วนตัวขับไปกินอาหารตามร้านชานเมืองหรือริมน้ำ …บางครั้ง พื้นที่สาธารณะอาจไม่มีความสำคัญมากนัก แต่คนจำนวนมากของกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นหนึ่งเมืองประชากรมากที่สุดในโลก นอกจากจะใช้ชีวิตประจำวันในพื้นที่จอแจพลุกพล่าน เดินทางโดยรถโดยสารยัดเยียดแออัด มีความสามารถเช่าพักที่อาศัยได้แค่ห้องเล็ก ๆ คับแคบ และหลายคน…ห้องที่ว่ายังใช้อาศัยร่วมกันทั้งครอบครัวจนล้น มิหนำซ้ำยังซ่อนอยู่ในกลางชุมชนแออัดทั้งแนวตั้งและแนวนอน …พวกเขาไม่มีรายได้มากพอจะเดินทางออกไปสูดอากาศหรือหย่อนใจที่ไหน พื้นที่สาธารณะที่มีไม่มากนักเมื่อเทียบกับอัตราประชากรจึงเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานด้วยซ้ำ มันสำคัญยิ่งยวดต่อสุขภาวะทางกายและใจ และเป็นสิ่งเหลือหล่อเลี้ยงยืนยันความเป็นมนุษย์ก็ว่าได้ ไม่ใช่แค่ที่ให้หย่อนใจซึ่งฟังดูหรูหราและไม่มีความจำเป็น พื้นที่สาธารณะในเมืองส่วนใหญ่คือทางเท้า ซึ่งก็แคบ ๆ  เป็นคอนกรีตเปลือยร้อน ๆ ใกล้ย่านชุมชนก็จะทั้งพลุกพล่านและสกปรก ไม่มีที่ให้นั่งพักเวลาเมื่อยด้วยซ้ำอย่าว่าแต่หย่อนใจ แถมยังทอดขนาบไปกับถนนจอแจที่รถติดขนัดเกือบทุกเส้น และเต็มไปด้วยควันไอเสีย พื้นที่ว่างอย่างลานคอนกรีตหรือสนามหญ้าตามหน้าอาคารก็ไม่ใช่พื้นที่สาธารณะ แต่เป็นสิทธิ์ของทั้งเอกชนและราชการ ซึ่งก็ปล่อยว่างไว้เพียงเพื่อให้สถานที่ดูร่มรื่นสวย กับสงวนไว้ใช้จัดกิจกรรมส่วนตัวเท่านั้น และมีรักษาความปลอดภัยคอยตรวจตราดูแลไม่ให้คนเข้าไปนั่งเล่นหย่อนใจ พื้นที่สาธารณะจริง ๆ จึงเหลือแค่สวนสาธารณะ ที่มีพื้นที่โล่งกว้างกับต้นไม้ใหญ่หน่อยก็มีสวนลุมพินี สวนเบญจกิตติ สวนรถไฟ สวนสราญรมย์ สวนรมณีนาถ สวนปทุมวนานุรักษ์ที่เพิ่งเปิดใหม่ กับที่น่าตื่นใจและเป็นความหวังของชาวกรุงคืออุทยานเฉลิมพระเกียรติที่ยังไม่เสร็จเปิดที่สนามม้านางเลิ้งเดิม ซึ่งสวนเหล่านี้จะว่าเข้าถึงได้ง่ายก็ง่ายเพราะอยู่ใจกลางเมือง จะว่ายากก็ยากเพราะล้อมรอบด้วยรถติดหนัก และจะว่าไปยังขาดแคลนอากาศหายใจ ส่วนสวนหลวงร.เก้า พุทธมณฑล สวนพฤกษชาติคลองจั่น สวนศรีนครเขื่อนขันธ์บางกระเจ้า ที่ร่มรื่นกว่ามากและอากาศดีก็ห่างไกล กับจะสะดวกต่อการไปมาก็ต่อเมื่อมีพาหนะส่วนตัว พื้นที่ริมน้ำนอกจากสวนสันติไชยปราการซึ่งไม่ใหญ่นักก็นึกไม่ออกว่ามีที่ไหนอีก สวนที่เหลือก็เป็นแค่ส่วนหย่อมเล็ก ๆ และไม่มีต้นไม้ใหญ่ทั่วไปตรงนั้นตรงนี้ โดยรวมการดูแลบำรุงรักษาสวนสาธารณะของ กทม.ยังต้องขอบอกว่าไม่ดีเท่าไหร่นัก  ต้นไม้แคระแกร็น ไม่ใคร่สมบูรณ์ สนามกีฬาใหญ่มีที่ปทุมวัน หัวหมาก และไทย-ญี่ปุ่นดินแดง ทั้งสามแห่งมีพื้นที่ว่างโดยรอบที่ให้เข้าไปใช้สอยหย่อนใจได้พอควร แต่ก็ยังน้อยแห่งเกินไป นอกจากนั้นก็มีวัดวาต่าง ๆ ที่มีที่นั่งและพื้นที่ให้ญาติโยมเข้าไปใช้ได้ แต่ความที่เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์รวมทั้งยังเป็นสถานฌาปนกิจตั้งสวด ก็อาจทำให้ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าที่ควร นอกจากนั้นก็มีห้องสมุดสาธารณะ ซึ่งก็มีหลายแห่งมาก ๆ แต่เท่าที่เคยผ่านไปไม่กี่แห่งก็ต้องยอมรับว่าไม่น่าประทับใจนัก ขนาดเล็กจ้อย หนังสือก็มีไม่กี่เล่ม ไม่น่าสนใจและเก่า หนังสือวิชาการ ความรู้ และวรรณกรรมน้อยมากทั้งที่ห้องสมุดสาธารณะคือสถานพัฒนา เพิ่มพูนความรู้ และเกื้อกูลชดเชยให้กับคนด้อยโอกาสทางการศึกษา เห็นได้ชัดว่าได้รับทุนอุดหนุนน้อย และไม่มีเจตจำนงแข็งแรงในการบริหารจัดการ มองจริงจังจะพบว่าเรามีพื้นที่สาธารณะในเมืองไม่น้อยโดยเฉพาะพื้นที่กลางแจ้ง แต่ผู้คนกลับใช้สอยไม่มากเท่าที่ควร ด้วยเหตุไม่กี่เหตุ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งก่อสร้างใหญ่จำนวนมากที่ทำให้ตัวเมืองเก็บความร้อน ปัญหาจราจรที่ไม่เคยแก้ไขได้จริงจัง ซึ่งทำให้พื้นที่สาธารณะกลายเป็นพื้นที่เปิดสำหรับมลภาวะอย่างหนักทั้งเสียงและอากาศ  รวมทั้งใช้เวลานานกว่าจะไปถึง กับขนส่งมวลชนไม่ทั่วถึงที่ทำให้การเข้าถึงพื้นที่สาธารณะเป็นไปได้ยากลำบากเกินไป เป็นเรื่องน่าตกใจไม่น้อยที่เมื่อมองลงไปจะพบว่าคุณภาพเมือง คุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ สุขภาพทางกายและใจ ของคนนับสิบล้าน ตามทะเบียนราษฎร์และอาจมีจำนวนอยู่จริงมากกว่านั้นถึงเท่าตัวของเมืองขนาดเมกก้า  ตกต่ำและผุกร่อนจากปัญหาแค่ผังเมืองที่ยังคงขยายตัวไร้ระเบียบ การบริหารจัดการการจราจรและขนส่งมวลชน …ซึ่งไม่มีปัญหาใด ๆ ในโลกที่หากแก้ไขจริงจังจะแก้ไขไม่ได้

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ซอฟต์พาวเวอร์ในบรรพกาล

Reading Time: < 1 minute พอเห็นรัฐบาลที่ผ่านมาและรัฐบาลนี้ออกอาการตื่นซอฟต์พาวเวอร์กันอย่างหนักก็เลยพานนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา และชวนคุยเล่นว่าอะไรเหล่านี้ไม่ได้เป็นเรื่องใหม่ ว๊าวแต่อย่างใด

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

‘ผ้าอนามัย’ ปราการสุดท้ายแห่งความเท่าเทียม

Reading Time: < 1 minute ความสามารถที่ผู้หญิงถูกผลักให้ต้องรับภาระนั่นแอง ที่กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของการตระหนักในความสามารถที่เท่าเทียม และก่อเกิดขบวนการเรียกร้องสิทธิสตรี

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ความป่วยไข้แห่งยุคสมัย

Reading Time: < 1 minute ทุกการเสพติดจะต้องมีความสนุกหรือความรู้สึกดีอย่างเป็นผลลัพธ์  ซึ่งทำให้ติดง่ายโดยเฉพาะสิ่งที่สามารถให้ความรู้สึกดี ๆ เข้มข้น ไม่ว่าเหล้า ยา การทำงาน เซ็กซ์ การพนัน  ศัลยกรรม และอำนาจ ในประการนี้คงพอจะมองเห็นได้ว่าคนที่ติดกับการเสพติดทุกอย่างมักจะเป็นคนที่มีชีวิตไม่สนุก หรือเป็นทุกข์ เจ้าทุกข์ มีปัญหาบางอย่าง และเป็นคนที่ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจนักในชีวิตให้ยึดเหนี่ยวเป็นทุน

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

เรียนความเป็น ‘คน’ จากมนุษย์กลายพันธุ์

Reading Time: < 1 minute โปรดเข้าใจว่าหากเขาเข้าใจแก่นสารของการเรียนรู้ …อะไรก็หยุดยั้งเขาไม่ได้ และการสนใจใฝ่เรียนรู้จะอยู่เขาไปตลอดชีวิต เขาจะไม่หยุดนิ่ง เขาจะไม่คิดว่าเขารู้ทุกอย่าง เขาจะมีความกระหายใคร่รู้ติดตัวให้เรียนรู้ต่อไปได้ตลอดชีวิต

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ลูกกับความรัก

Reading Time: < 1 minute คุณแม่ท่านหนึ่งเล่าถึงความกังวลใจเมื่อแอบพบว่าลูกสาวอายุสิบสองเริ่มคุยกับผู้ชายในเกม ฟังเผิน ๆ อาจดูว่าเป็นเรื่องของคุณแม่หัวโบราณที่จะตกอกตกใจที่ลูกเริ่มโต และอาจริมีความรักหรือความสัมพันธ์

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ในนามของความรัก

Reading Time: < 1 minute หตุใดผู้หญิงจำนวนไม่น้อยถึงทนและยอมทนมาจนถูกเอาชีวิต …ไม่ว่าจะตั้งใจหรือหลุดไม้หลุดมือก็ตาม เหตุใดการทำร้ายร่างกายโดยคนรักหรือสามีถึงไม่ถูกตระหนักว่าเป็นการพยายามฆ่า ทั้ง ๆ ที่หลายครั้งความตายก็เกิดจากการทำร้ายเมามันจนยั้งไม่อยู่และอุบัติเหตุ เหตุใดเราถึงยอมรับการทำร้ายกันในความสัมพันธ์ประหนึ่งสิ่งปกติธรรมดา

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ความเพิกเฉย

Reading Time: < 1 minute แค่ภาพนักการเมืองสุภาพกับประชาชนก็เป็นสิ่งที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักอยู่แล้ว และแทบไม่ได้เห็นในยามปกตินอกจากฤดูกาลหาเสียง การถึงกับก้มกราบกับพื้นยิ่งให้ความรู้สึกเหนือจริงขึ้นไปอีก จนดูราวกับไม่ใช่เรื่องจริง  แต่เป็นซีนหนังกึ่งล้อเลียนกึ่งตลกประชดประชดมากกว่า 

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

คนที่ถูกลืม

Reading Time: < 1 minute ฝันร้ายของประชากรคนหนุ่มสาว ที่คนสร้างรายได้จ่ายภาษีมีจำนวนน้อยกว่าคนไม่สร้างรายได้และใช้ภาษี มิหนำซ้ำยังมีค่าใช้จ่ายสูงทั้งการดูแลและรักษาพยาบาลต่าง ๆ

วีรพร นิติประภา
วีรพร นิติประภา

ไทยแลนด์บูลลี่แลนด์

Reading Time: < 1 minute ราบูลลี่หรือด้อยค่ากันได้ทุกแบบ  ตั้งแต่การทักทายหรือสนทนาธรรมดาประจำวัน  แบบ ’พักนี้อ้วนขึ้นนะ’  หรือแสดงความเห็น  ‘เธอจะสวยมากเลยถ้าจมูกโด่งอีกนิด’  กระทั่งแสดงความห่วงใย  ‘หน้าตาก็สวยนิสัยก็ดีทำไมยังไม่มีแฟน’  ไปจนถึงล้อเล่นฉันท์มิตรที่เอาทุกเรื่องทุกสิ่งอันกระทั่งเรื่องที่ไม่เห็นมีอะไรให้บูลลี่ก็ยังเอามาบูลลี่ได้  

วีรพร นิติประภา