Columnist

“รักเอย” ไยอยุติธรรมพรากลื้อไปไม่หวนคืน?

บันทึกความทรงจำของ “ป้าอุ๊” หญิงผู้ถูกอยุติธรรมพรากคนรักไปไม่หวนคืน อ่านเเล้วอาจยิ้มเขิน น้ำตารื้น เเละผิดหวังกับกระบวนการยุติธรรมไทย

กัลย์สุดา ปานพรม

อัลกอริทึมลิขิต “ความน่าจะรักระหว่างเรา”

แค่ได้ยินคำว่า “คณิตศาสตร์” ความยุ่งเหยิง ซับซ้อน และน่าโมโห ปรากฏในหัว
ฉันไม่สามารถบอกเหตุผลได้เลยว่าทำไมฉันจึงชอบคณิตศาสตร์ ไม่ใช่หาไม่เจอ
…แต่เพราะมันไม่มี

กัลย์สุดา ปานพรม
กัลย์สุดา ปานพรม

“เผด็จการสร้างข้อจำกัด แต่เราสร้างงานศิลปะได้เสมอ” Quick Talk กับ “ทัศนัย เศรษฐเสรี”

Quick Talk 5 นาที แบบอาจารย์-ลูกศิษย์กับ อ.ทัศนัย เศรษฐเสรี คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในวันที่อาจารย์สายไหม้ หลังพูดคำว่า “ศิลปะไม่เป็นเจ้านายใครและไม่เป็นขี้ข้าใคร”

กัลย์สุดา ปานพรม
กัลย์สุดา ปานพรม

“มีคนใจบางกับความอยุติธรรม” #เดินทะลุฟ้า เก็บปัญหารายทาง-พิสูจน์การเรียกร้องแบบสันติชน

วันที่ 16 ของกิจกรรม #เดินทะลุฟ้า ตามหาอนาคต กับ 4 ข้อเรียกร้อง คือ ปล่อยเพื่อนเรา ยกเลิก 112 เขียนรัฐธรรมนูญใหม่ และ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ลงจากตำแหน่ง Decode คุยกับแกนนำการเคลื่อนไหวของกลุ่มต่าง ๆ ที่เข้าร่วมขบวนเดินเท้าเพื่อความฝันประเทศที่มีเสรีภาพ แต่กว่าจะถึงวันนั้น ก่อนที่ฟ้าจะทะลุ…พวกเขาต้องเสียดฟ้าแค่ไหน

กัลย์สุดา ปานพรม
กัลย์สุดา ปานพรม

‘ไม่สู้ก็อยู่แบบนี้’ คุยกับคนร่วมขบวน #เดินทะลุฟ้า 247.5 กม. จากโคราชสู่ใจกลางอำนาจ เพื่ออนาคตของ “คนเท่ากัน”

Decode ร่วมเดินสั้นๆ เพื่อคุยกับ “คนร่วมขบวน” เดินทะลุฟ้า คนธรรมดาที่อยากใช้การเดินเท้า วิถีทางสันติชนเรียกร้อง และเป็นหนึ่งในเสียงที่ยืนยันว่าประเทศไทยดีกว่านี้ได้ และไม่อาจทนอยู่แบบนี้ต่อไปได้อีกแล้ว

กัลย์สุดา ปานพรม
กัลย์สุดา ปานพรม

เปลือยเปล่าความเจ็บปวด…มันคุ้มค่ากับการมีชีวิตอยู่

ถ้ารอยหมึกที่คุณไม่ต้องการ คือ การแตกสลายหรือความเจ็บปวดของชีวิตในอดีตที่ผ่านมา ข่าวร้าย…หนังสือเล่มนี้จะไม่มีวิธีการรับมือ ไม่มีทางออก ไม่มีการแก้ไขหรือแม้แต่การก้าวข้าม หากแต่จะอนุญาตให้คุณได้ “รู้สึก” และเข้าใจกับรอย ๆ นั้นในความหมายใหม่ได้ลึกซึ้งมากขึ้น

กัลย์สุดา ปานพรม
กัลย์สุดา ปานพรม

การทรงตัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการจากลา​ Last Night’s Curry, Tomorrow’s Bread

ขนมปังของวันพรุ่งนี้ แกงกะหรี่ของเมื่อวานนี้ Last Night’s Curry, Tomorrow’s Bread นี่ไม่ใช่หนังสือชักชวนให้ ง่วนกับการทำอาหาร แต่เป็นเรื่องราวความพยายามที่จะโอบกอดความจริงตรงหน้า – ยอมรับการจากลาและความตาย จากนั้นจงร้องไห้ให้พอใจก่อนทิ้งน้ำตาไว้ในเสี้ยวหนึ่งของความทรงจำ

กัลย์สุดา ปานพรม