Columnist

เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง

บันทึกเรื่องราวหนุ่มสาวในยุค 2000 เมื่อเวลายังคงเดินหน้าไปไม่หยุด แต่แสงสว่างของผู้คนตัวเล็กตัวน้อย ยังถูกเบียดบังกดทับไม่ต่างจากเดิม 

วิภาพร วัฒนวิทย์

ฝังแน่น ซึม(ลึก)มานาน ศาสนาและการเมือง

ทำไมหนุ่ม-สาวต่างทยอยหันหลังให้ศาสนา ความเชื่อ ความศรัทธากลายเป็นสิ่งล้าสมัยในสายตาคนรุ่นใหม่จำนวนไม่น้อย หรือเอาเข้าจริงเขาและเธอยึดโยงตัวเองอยู่กับอะไร

วิภาพร วัฒนวิทย์
วิภาพร วัฒนวิทย์

รสชาติลื่นไหล รัฐชาติรวมศูนย์

คำเตือน! ไม่ควรอ่านหนังสือเล่มนี้ตอนท้องว่าง เพราะ คุณอาจจะหิวระหว่างทางที่พยายามวิเคราะห์แกะรอยถึงที่มาของอาหาร

วิภาพร วัฒนวิทย์
วิภาพร วัฒนวิทย์

เกินกว่าสายตาจะมองเห็น “บ้านที่กลับไม่ได้”

เกินกว่าสายตาจะมองเห็น บ้านที่กลับไม่ได้ การตามหาบ้านเพื่อเข้าใจความเป็นมนุษย์ของผู้คนที่กิน-นอนริมทาง ในแบบฉบับของ อาจารย์บุญเลิศ วิเศษปรีชา จึงกินความหมายกว้างกว่าที่เราจะนึกถึง

วิภาพร วัฒนวิทย์
วิภาพร วัฒนวิทย์

เรื่องบนหิ้ง “ความอิสระ” ที่จำเป็นต้องวิพากษ์

เราแทบไม่ได้ตัดทอนอะไรออกจากบทสนทนาที่ตรงไปตรงมาระหว่างเรา และ อาจารย์สมชาย ปรีชาศิลปกุล ผู้เขียนหนังสือ เมื่อตุลาการเป็นใหญ่ในแผ่นดิน นี่เป็นหนังสือที่ท้าทายความเชื่ออันตกค้างในสังคมไทยมาตั้งแต่รุ่นเดอะ ความเชื่อที่ว่าตุลาการคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์บนหิ้งที่ขาวใสจนไม่อาจวิพากษ์วิจารณ์ถึง

วิภาพร วัฒนวิทย์