The Passenger

โรสนี นูรฟารีดา

คุณรู้ว่าจะต้องบอกรักอย่างไร
เหมือนกับที่นกทั้งหลายรู้ว่าดอกไม้ดอกไหนไม่มีพิษ
คุณรู้ว่าวันหนึ่งฤดูกาลจะนำทางคุณมา
และโชคชะตาจะร่ายคาถาศักดิ์สิทธิ์
คุณรู้ว่าความรักจะพันธนาการคุณไว้
และความไว้เนื้อเชื่อใจราคาแพงลิบ

บนเส้นคู่ขนานของความสัมพันธ์
เรื่องกึ่งจริงกึ่งฝันเขย่าให้คุณตื่น
คุณเห็นดอกผลของความหวังบานสะพรั่ง
คุณเห็นความชิงชังเปราะบางสั่นร้าว
คุณได้ยินเพลงโศกที่ยังไม่รู้ที่มา
คุณได้เห็นแววตาที่บรรจุหมื่นแสนเรื่องเศร้า

คุณรู้ว่าจะต้องบอกรักอย่างไร
เหมือนที่นกทั้งหลายรู้ว่าจะต้องบินไปทางไหนทันทีที่กางปีก
คุณรู้ว่าตรงไหนมีแผล
คุณรู้ว่าที่ไหนมียา
คุณรู้ว่าความป่วยไข้ที่ไม่เคยได้รับการรักษารังแต่จะมีพิษ

คุณเห็น
คุณรู้
คุณฟัง
คุณได้ยิน

จะเป็นที่นี่ ตรงนี้
หรือที่ตรงไหน
ความไว้เนื้อเชื่อใจจะผูกปลายข้างหนึ่งไว้ที่คุณ
เกาะเกี่ยวตามติด
ยืดขยายเหมือนเงาเดินได้และไม่เคยห่างตัว

เมื่อคุณโบยบิน
ความรักจะกลายเป็นปีก
เมื่อคุณดำดิ่งสำรวจโลกใต้มหาสมุทร
ความรักจะเป็นถังออกซิเจน
หากแต่ความคาดหวังจะเพียรปลุกคุณจากภวังค์
ให้ตื่นมาสบตาความจริง
ให้เดินไปสำรวจความฝัน
ว่ายังเป็นเส้นคู่ขนานที่ไม่มีวันบรรจบกับการใช้ชีวิตจริงอยู่หรือไม่

คุณรู้ว่าความฝันต่อยอดชีวิตให้มีความหวัง
คุณรู้ว่าความหวังคือแสงไฟส่องไล่ความขื่นขม
คุณรู้ว่าบางฤดูกาลพายุจะมา
คุณรู้ว่าบางคราน้ำตาก็ทำให้เกิดน้ำท่วม

คุณรู้ว่าใครรอฟังคำว่ารัก
เหมือนที่นกแต่ละตัวรู้ว่าน้ำหวานจากดอกไม้ดอกไหนหวานที่สุด
ในวันที่ร้อนร้าย
และนกบางตัวหลงทางอยู่กลางพายุ
คุณรู้ว่าความรักจะนำทางคุณมา
และโชคชะตาจะไม่ทอดทิ้งให้คุณโดดเดี่ยว

คุณรู้ว่าการพบกันคือของขวัญ
และการจากกันคือบทเพลงของความคิดถึง
คุณรู้ว่าความรักที่ดีไม่ต้องเอ่ยปากสัญญา
หากแต่ไม่เคยหลบลี้หนีหน้าหายไปไหน
คุณรู้ว่าไม่มีอะไรอยู่ที่เดิมตลอดเวลา
และภาวนาให้ตัวเองโชคดีมากพอจะมีโอกาสได้ถือตั๋วของความสุข

คุณรู้ว่าความรักจะกุมมือคุณไว้
และรู้ว่าความรักก็อาจจะขีดข่วนคุณได้ในวันหนึ่ง
คุณรู้ว่าความรักจะยืนหยัดอยู่ข้างคุณเสมอ
แต่ความถูกต้อง ถูกตา ถูกใจ อาจขยิบตาทักทายมาจากคนละฝั่ง
คุณรู้ว่าความรักจะทำให้คุณเติบโต
แต่ความไม่รักจะทำให้คุณแข็งแกร่ง

คุณรู้ว่าก้าวแรกสำคัญ
และก้าวอื่น ๆ ต่อจากนั้นจะต้องหนักแน่นสม่ำเสมอ
คุณรู้ว่าในวิกฤตมีโอกาส
และในทุกความผิดพลาดมีบทเรียน

คุณรู้ว่าความรักจะยกชูบูชา
และความไว้วางใจมักจะเพรียกหาความรับผิดชอบ
คุณรู้ว่าความทุ่มเทมีต้นทุน
และความโกลาหลมักมาพร้อมผลประโยชน์

คุณรู้ว่าคุณยืนอยู่บนแท่นบูชาหน้ามหาวิหาร
สละตัวเองเซ่นไหว้ความฝัน
ปัดฝุ่นกวาดหยากไย่บนหิ้งเก่าแก่
รินน้ำสะอาดให้ความรักจิบดื่มดับกระหาย
หากจะมีใครเมามาย
ก็ขอให้คนเหล่านั้นทั้งหลายเมามายความสุข

บนเส้นความสัมพันธ์ยึดยือตีลังกา
รู้หน้า… ไม่เคยรู้ใจ
บนหน้าที่รับผิดชอบมากมาย
คุณรู้ว่าคุณจะต้องบอกรักอย่างไร
เหมือนที่นกทั้งหลายรู้วิธีโฉบบิน